Mere Rabba – ਮੇਰੇ ਰੱਬਾ… My Lord
ਮੇਰੇ ਰੱਬਾ,
ਮੈਂ ਟੁੱਟਾ ਕਿਉਂ?
ਕਿਉਂ ਬਾਕੀ ਵੀ ਟੁੱਟੇ ਦੀਦੇ?
ਕਈ ਪਿਆਰ ’ਚ ਦਿਲ ਟੁੱਟੇ,
ਉਦਾਸੀ ‘ਚ ਲੈਟੇ ਹੋਏ।
ਕਈ ਪੈਸੇ ਨਾ ਹੋਣ ਤੋਂ,
ਤੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨੀਆਂ ’ਚ ਡੁੱਬੇ ਹੋਏ।
ਕਈ ਪਰਿਵਾਰ, ਬੱਚਿਆਂ ਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਤੋਂ ਦੁਖੀ,
ਕਈ ਨਾਫ਼ਲ ਕਾਮਨਾਵਾਂ ਦੀ ਤਣਹਾ ’ਚ ਕੁਚਲੇ
ਕਈ ਰੋਗਾਂ ਨੇ ਅਸਹਾਇ,
ਦਰਦਾਂ ਵਿੱਚ ਰੋਂਦੇ
ਕਈ ਨਸ਼ਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ, ਪਿਉ ਖੋਏ
ਮੇਰੇ ਰੱਬਾ,
ਮੈਂ ਟੁੱਟਾ ਕਿਉਂ?
ਕੀ ਮੈਂ ਬਾਕੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹਾਂ—
ਜੋ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਸੜਦੇ,
ਜਾਂ ਕਾਮ ਵਿੱਚ ਉਬਲਦੇ?
ਕੀ ਮੈਂ ਦਰਦਨਾਕ ਮੋਹ ’ਚ ਤਕਲੀਫ਼ ਪਾਂਦਾ ਹਾਂ,
ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਚੁਭਦੇ ਮਾਣ ਤੋਂ ਬੇਵਕੂਫ਼ ਹਾਂ?
ਕੀ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਲੋਭੀ ਮਨ ’ਚ ਖੋ ਗਿਆ ਹਾਂ,
ਜਾਂ ਗੁਆਚ ਜਾਣ ਦੇ ਡਰਾਂ ’ਚ ਘਿਰਿਆ ਹਾਂ?
ਜਾਂ ਮੇਰੇ ਅਹੰਕਾਰ ਦੇ ਕਾਲੇ ਖ਼ਿਆਲ,
ਇੱਛਾ ਦੇ ਦਰਦਾਂ ਨੂੰ ਕੱਸ ਲੈਂਦੇ ਨੇ?
ਰੱਬਾ,
ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਟੁੱਟੇ ਦਿਲ ਦੇ ਟੋਟੇ ਖੋ ਲਏ।
ਅੱਧੇ ਮਾਂ, ਪਿਉ ਦੀ ਚਿਤਾ ’ਤੇ ਸੜ ਗਏ,
ਬਾਕੀ ਅੱਧੇ ਦੁਨੀਆ ਨੇ ਖੋ ਲਏ।
ਰੱਬਾ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ
ਬਸ ਆਸੂਂ ਨੇ
ਤੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਧੋਣੇ।
ਆਸੂਂ ਦਰਦਾਂ, ਖੁਸ਼ੀਆਂ, ਸੁਪਨਿਆਂ ਤੇ ਪਿਆਰਾਂ ਦੇ।
ਆਸੂਂ ਭਗਤੀ ਦੇ, ਮੇਰੀ ਮੂਰਖਤਾ, ਤੇ ਤੇਰੇ ਗਿਆਨ ਦੇ।
ਆਸੂਂ ਮੇਰੀ ਜਿੱਤ, ਹਾਰ, ਤੇ ਵੱਡੇ ਬਦਲਾਵ ਦੇ।
ਆਸੂਂ ਯਾਦਾਂ ’ਚ, ਦੁਆਵਾਂ ’ਚ ਤੇਰੀ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਦੇ।
ਰੱਬਾ,
ਮੇਰੇ ਅਣਗਿਣਤ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਤੇ ਰੋਣ ਤੋਂ
ਮਾਫ਼ ਕਰਨਾ।
ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਮਾਂ-ਬਾਪ,
ਹਰ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਆਸਰਾ।